10 Grudnia – Stop przemocy mężczyzn!

NIE! przyzwoleniu na męską normę przemocy

  • Dowiedz się więcej!

  • Doświadczenia przemocy

  • Telefony zaufania

    TELEFON ZAUFANIA 10GRUDNIA: 698991142 od pon do pt między 16:00 a 18:00

  • TEL: 0 789 30 65 66 Pon – Pt 13.00-19.00

  • Kompleksowe wsparcie ofiarom i świadkom przemocy domowej

  • Kursy WenDo

    WenDo samoobrona

    Katowice 20-21.07

  • Wydawnictwa

    Paradoks macho

    Paradoks macho: Jackson Katz

  • Między Nami Zin

  • Archiwum

  • Tagi

  • Kalendarz

    Wrzesień 2011
    Pon W Śr C Pt S N
    « Sier   Paźdź »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  

Przemoc wobec kobiet – Konwencja Rady Europy

Posted by 10grudnia w dniu Wrzesień 9, 2011

6 kwietnia 2011 r. na 1111 posiedzeniu Komitetu Ministrów Rady Europy została przyjęta Konwencja w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet, w tym przemocy domowej. 5 miesięcy od wprowadzenia jej w życie warto ją przypomnieć:

Konwencja została otwarta do podpisu dla 47 krajów Rady Europy na Szczycie Rady Europy w Istambule 7 maja 2011. Do tej pory na arenie europejskiej nie było tak ambitnego legislacyjnego projektu. Pozostaje tylko mieć nadzieje na jej szybką ratyfikację.

Badania amerykańskiej ekonomistki Anny Aizer dowiodły, że kobiety pracujące i osiągające podobne dochody co ich mężowie czy partnerzy mieszkający w tych samych gospodarstwach domowych, o wiele rzadziej są ofiarami przemocy domowej. Zapewnienie kobietom pracy i niezależności ekonomicznej to jeden z wielu możliwych sposobów na przeciwdziałanie przemocy wobec kobiet. W Unii Europejskiej średnia zatrudnienia kobiet to ponad 62%, według Międzynarodowej Organizacji Pracy w Turcji w 2009 r. pracowało ich zaledwie 20,3 %! Kobiety stanowią ok. 80% bezrobotnych osób w Turcji. Według danych policji 38% tureckich kobiet padło ofiarą przemocy.

Inicjatywa z Warszawy

Idea Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet, w tym przemocy domowej, zrodziła się podczas Szczytu Rady Europy, który odbył się w Warszawie 16 i 17 maja 2005 r. Szefowie państw zadeklarowali wtedy, że: „Rada Europy podejmie działania na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet, w tym przemocy w rodzinie. Zostanie powołana grupa robocza, której zadaniem będzie ocena postępu prac na poziomie krajowym oraz stworzone zostaną instrumenty do oceny efektów na poziomie ogólnoeuropejskim, z myślą o formułowaniu propozycji konkretnych działań”.

Warto dodać, że na ówczesnym Szczycie otwarto do podpisu inną ważną Konwencję Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi, ratyfikowaną przez Polskę 17 listopada 2008 r.

W latach 2006-2008 trwała kampania Rady Europy popularyzująca zagadnienia związane z przeciwdziałaniem przemocy wobec kobiet, która doprowadziła do powstania Komitetu ds. Zapobiegania i Zwalczania Przemocy Wobec Kobiet, w tym przemocy domowej (CAHVIO). Komitet w latach 2009-2010 wypracował wstępny projekt konwencji.

Przemoc domowa w Polsce – statystyki

Powodem decyzji o podjęciu pracy w Radzie Europy nad Konwencją było występowanie na ogromną skalę zjawiska przemocy wobec kobiet, w tym przemocy w rodzinie. Wyniki badań prowadzonych w państwach Unii Europejskiej dowodzą, że od 20 do 25% kobiet doświadcza przemocy. Ankieta Eurobarometru („Przemoc domowa wobec kobiet”, 2010 r.) pokazała znaczną skalę przemocy domowej w UE: co czwarty respondent twierdzi, że zna wśród znajomych lub w kręgu rodziny kobietę, która była ofiarą przemocy domowej, a co piąty zna wśród znajomych lub w kręgu rodziny kogoś, kto dopuszcza się przemocy domowej. Brak jest jednak aktualnych, wiarygodnych i porównywalnych danych, zarówno na szczeblu krajowym, jak i UE. Przemoc jest często ukryta, ofiara obawia się dochodzić swoich praw lub korzystać z pomocy. Ponadto, z uwagi na różną metodologię badań w poszczególnych państwach, uzyskiwane dane nie są porównywane.

Według danych polskiego Ministerstwa Sprawiedliwości większość ofiar przemocy w rodzinie to kobiety (w dalszej kolejności małoletni), a przeważająca liczba sprawców to mężczyźni. W 2010 r. 7 168 osób zostało skazanych w pierwszej instancji w sądach rejonowych na postawie art. 207 Kodeksu karnego. Osoby pokrzywdzone to 6 377 kobiet, 1 656 małoletnich (statystyka dotycząca przemocy w rodzinie – skazania osób dorosłych na podstawie art. 207 Kodeksu karnego: http://bip.ms.gov.pl/pl/dzialalnosc/statystyki/statystyki-2010/).

Dane Policji dotyczące procedury Niebieskiej Karty wskazują, że w 2010 r. zarejestrowano 134 866 ofiar przemocy w rodzinie, w tym 82 102 kobiet, 26 802 małoletnich do lat 13, 13 311 małoletnich w wieku od 13 do 18 lat, 12 651 mężczyzn. Dane te nie oddają jednak skali problemu, odzwierciedlają bowiem jedynie działania policji i sądów. Tymczasem duża liczba przypadków stosowania przemocy w domu nigdy nie zostaje ujawniona ponieważ, na przykład, służby porządkowe nie były wzywane bądź nie wszczęły postępowania.

Społeczne koszty przemocy domowej

Przemoc domowa jest nie tylko problemem dotykającym jednostkę i mającym dla niej poważne konsekwencje psychiczne, psychospołeczne oraz zdrowotne. Jest także problemem społeczno-politycznym, związanym z gorszym położeniem kobiet w strukturach społecznych. Zarazem przemoc taka utrudnia ofiarom funkcjonowanie w szeroko rozumianym życiu społecznym, a zwłaszcza na rynku pracy, czego skutkiem jest marginalizacja, ubóstwo, zależność finansowa i materialna.

Fizyczne i psychiczne konsekwencje przemocy domowej oddziałują nie tylko na dostęp ofiar do rynku pracy, ale także na ich sytuację jako pracowników (nieobecności, obciążenie psychiczne czy wymuszone zmiany miejsca zamieszkania itd.). Przemoc wobec kobiet z jednej strony odzwierciedla nierówność pomiędzy płciami, z drugiej zaś nierówność tę pogłębia.

Przemoc wobec matek dotyka także dzieci, które stają się zarazem jej ofiarami. Jej negatywny wpływ, obok powodowania cierpienia małoletnich, skutkuje częstokroć ryzykiem dalszego stosowania przemocy przez następne pokolenia. Bez względu na przyczynę przemocy, jej mechanizm jest zawsze ten sam. Oparta jest na przewadze siły, wyrażającej się psychiczną lub fizyczną brutalnością.

Czytaj całość na www.rowniwpracy.gov.pl>>

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: